Африканска чума кај свињите – сериозна закана за свињарското производство

Африканска чума кај свињите – сериозна закана за свињарското производство

Што претставува африканската чума кај свињите?

Африканската чума кај свињите е високо заразно вирусно заболување кое ги погодува домашните и дивите свињи, без разлика на нивната возраст. Болеста се карактеризира со исклучително висока смртност и предизвикува значителни економски последици за производителите и целиот сектор на свињарството.

Важно е да се нагласи дека вирусот не се пренесува на луѓето и не претставува ризик за јавното здравје.

Начини на пренесување

Вирусот се наоѓа во крвта, ткивата, секретите и екскретите на заразените или угинатите животни. Болеста се шири преку:

  • директен контакт помеѓу заболени и здрави свињи;
  • контакт со трупови од угинати животни;
  • контаминирана храна и отпадоци од храна;
  • загадена опрема, транспортни средства, обувки и облека;
  • биолошки пренос преку меки крлежи од родот Ornithodoros во подрачјата каде што тие се присутни.

Најприемчиви на вирусот се домашните свињи, европската дива свиња и одредени видови африкански диви свињи.

Периодот на инкубација најчесто трае од 4 до 19 дена.

Клинички знаци

Во зависност од вирулентноста на вирусот, заболувањето може да се развива многу брзо, а смртноста кај домашните свињи може да достигне и 100 %.

Најчести симптоми се:

  • висока телесна температура (40,5–42 °C);
  • губење на апетит, летаргија и изразена слабост;
  • црвенило и потемнување на кожата, особено на ушите, стомакот и нозете;
  • исцедок од носот и очите, понекогаш со присуство на крв;
  • отежнато движење и оток на зглобовите;
  • повраќање и крвав измет;
  • абортуси кај бремени маторици;
  • угинување на животните во рок од 6 до 15 дена, во зависност од тежината на инфекцијата.

Животните кои ќе преживеат можат подолг период да останат носители на вирусот.

Улогата на дивите свињи

Дивите свињи имаат значајна улога во одржувањето и ширењето на вирусот. Особено опасни се труповите од угинати диви свињи, во кои вирусот може долго време да остане активен и да претставува извор на нови инфекции.

Болеста кај популацијата на дивите свињи најчесто се шири преку директен контакт или преку контакт со заразени трупови, а природното географско ширење може да достигне 30 до 50 километри годишно.

Мерки за спречување и контрола

Бидејќи не постои ефикасен лек или вакцина за африканската чума кај свињите, контролата на болеста се темели на строги биосигурносни мерки:

  • ограничување и контрола на движењето на животните;
  • брзо откривање и пријавување на сомнителните случаи;
  • хумано отстранување и безбедно уништување на заразените животни;
  • темелно чистење и дезинфекција на објектите, опремата и возилата;
  • спречување контакт помеѓу домашните и дивите свињи.

Препораки за одгледувачите и ловците

За успешно спречување на ширењето на болеста, неопходно е сите засегнати страни да постапуваат одговорно.

Одгледувачите треба:

  • веднаш да го известат својот ветеринар при појава на сомнителни симптоми;
  • да не преместуваат ниту едно животно од фармата доколку постои сомнеж за болеста;
  • да не изнесуваат месо, производи од животинско потекло, опрема, измет или отпад од одгледувалиштето до добивање официјални инструкции;
  • строго да ги почитуваат биосигурносните мерки на фармата.

Ветеринарните друштва и официјалните ветеринари треба навремено да реагираат и да преземат сите законски пропишани мерки.

Ловците имаат важна улога во раното откривање на болеста и треба веднаш да пријават доколку забележат угината дива свиња во ловиштата.

Наш совет

Африканската чума кај свињите претставува сериозна закана за свињарското производство, но нејзиното ширење може значително да се намали со навремено пријавување, високо ниво на биосигурност и доследно почитување на препораките од ветеринарните служби. Брзата реакција е клучна за заштита на животните, производството и економската одржливост на фармите.